Bogumił Pacak-Gamalski

Nota o autorze

Na tle North Vancouver, zimą 2007 roku

Pole tekstowe: Humanum est
 
A gdybym chciał wam zaiste powiedzieć prawdę,
to byście w pośpiechu zbierali na wpół spakowane
walizki i gnali ku dworcowym peronom przesiąkniętym
zapachem potu i pośpiechu, bo wierszy autentycznie
prawdziwych nie sposób czytać bez przerażenia,
tak, jak nie łatwo jest odjeżdżać z dworców pragnień.
Nie na darmo matki machają za mijającymi w łoskocie
kół wagonami, białymi, jak śnieg chusteczkami.
A rymy są chropowate niczym sczerniałe pokłady
torowisk, które nurzają się w krajobrazie łąk i pól.
Odjeżdżając, mówią: nie martw się. Wrócę.
I nie wracają. Nigdy. Mówią: będę ci pisał wiersze.
I piszą, jak się pisze listy do Matki wyczekującej:
Jest mi dobrze. Nie martw się. Za miesiąc przyjadę.
I nie wracają. Potem chowają wiersze niewysłane
pod poduszki złorzeczeń i niespełnionych marzeń.
 
Więc nie szukajcie wierszy prawdziwych,
poezji autentycznej. Ostatecznie poeta
nie jest waszym bogiem odpowiedzialnym
za dzieje Wszechświata. On też stał kiedyś
na peronie i machał białą chusteczką.

Marzec 2007
 
 
 

Poeta i eseista. Urodzony w Toruniu, od połowy lat 60-tych mieszkał w Warszawie i okolicach (Mińsk Mazowiecki, Pruszków). W okresie powstawania „Solidarności” aktywny działacz, założyciel i pierwszy Przewodniczący KZ NSZZ „Solidarności” Spółdzielni Mieszkaniowej „Mokotów” w Warszawie. Od 1981 roku przebywa za granicą. Najpierw w Londynie, potem we Włoszech, a od 1982 roku w Kanadzie, która ostatecznie została jego drugą, serdeczną Ojczyzną. W latach 80 do początku 90-tych aktywny działacz społeczny, polityczny i niepodległościowy w Polonii kanadyjskiej. Przez wiele lat członek zarządów, v-ce prezes i prezes organizacji polskich w prowincji Alberta. Od połowy lat 80-tych przez 4 lata redagował najstarsze polskie pismo w Albercie, Biuletyn Polonijny. W tym okresie opublikował na łamach polskiej prasy emigracyjnej dziesiątki artykułów publicystycznych o tematyce społeczno-politycznej, oraz eseje i krytyki literackie. Współpracował z redaktorami: J. Mroczkowskim (Czas w Winnipegu), J. Borzęckim (Związkowiec w Toronto), E. Zymanem (Głos Polski w Toronto), A.Pruszyńskim (Słowo-Solidarność w Toronto), E. Możejko (kwart. Dialogi z Edmonton) i sporadycznie z Tygodniem Polskim w Londynie, Pomostem w St. Zjednoczonych i in. Po blisko 8 letniej przerwie i przeprowadzce z Alberty do Vancouver podjął ponownie współpracę z lokalnymi tygodnikami polskimi w tym mieście (Takie Życie A Manuskiego i Gazeta E. Kozar) zajmując się prawie wyłącznie tematyką kulturalno-artystyczną po całkowitym zniechęceniu sprawami politycznymi tak w Kraju, jak i wśród społeczności polskiej w Kanadzie. Od roku 1999-2003 redaguje i wydaje rocznik twórczości polskiej w Zachodniej Kanadzie Strumień (ISSN 1488-8513) - jedynego, jak do tej pory tego typu przedsięwzięcia dokumentującego dorobek polskiej twórczości w tym rejonie Ameryki Północnej. Od blisko 10 lat związany z vankuwerskim Stowarzyszeniem Artystów i Przyjaciół Sztuk „Pod skrzydłami Pegaza”.

W okresie młodości publikował kilka tekstów w Kraju w latach 70-tych (Perspektywy, Literatura i Radar) oraz w latach 2006/07 cykl refleksji z powrotów do Europy i Polski w miesięczniku Głos Pruszkowa. Współpracuje z warszawskim miesięcznikiem muzycznym „Muzyka21” Własne wiersze publikował w Dialogach i Strumieniu. W roku 2004 opublikował poemat historiozoficzny I nie zapomnisz swojego Czasu - poemat ten odzwierciedla smutne i gorzkie rozczarowanie Człowiekiem, ale i cichą nadzieje, że może jednak.

wizyty

Pole tekstowe: Projekt i opracowanie witryny autorstwa Bogumiła Pacak-Gamalskiego. Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone. 
Teksty, zdjęcia i grafiki © Bogumil Pacak-Gamalski.
All rights reserved.
Skos: BOG-BLOG